Zusters Carmelitessen in Zenderen


Go to content

Mystiek

Spiritualiteit




Op onze levensweg ervaren wij mensen vaak langzaamaan wie we werkelijk zijn. We zijn kinderen van de hemel en de aarde, kinderen van geest en stof, die zowel met hemelse als ook met aardse gevoelens gezegend zijn.

God kent geen verschil tussen deze twee werelden en we krijgen allemaal de kans Zijn eenheid binnen te gaan, als we ons hart maar verzachten en ophouden vraagtekens te zetten bij Godīs wegen, die ondoorgrondelijk zijn. De weg van de mystieke mens is de weg van het ervaren van die eindeloos diverse wegen. Deze mens heeft niet alleen over God gehoord, maar hij heeft Hem ervaren, beleefd en gevoeld in zijn hart.


Van grote betekenis voor het geestelijk leven binnen de Carmelorde zijn de geschriften van Teresa van Avila (1515-1582) en Johannes van het Kruis (1542-1591). Zij wortelden met heel hun wezen in de Carmelitaanse spiritualiteit. Het gebed, de liefdevolle omgang met God, middelpunt van het Carmelleven, is de maatstaf van heel het geestelijk leven.

Hun leer is op de eerste plaats een leer over het gebed en de ontwikkeling daarvan. Beide heiligen, in leven en arbeid zo nauw met elkaar verbonden, vullen elkaar in veel opzichten aan. Teresa is de practische vrouw, die de geestelijke ervaringen nauwkeurig en systematisch beschrijft met uitvoerige bespreking van allerlei moeilijkheden die zich daarbij kunnen voordoen. Johannes van het Kruis is vooral de grote theoreticus. Dieper dan wie ook drong hij door tot op de bodem van het geestelijk leven. Helderder dan wie ook doorzag hij tot in de laatste consequenties de eisen die aan de ziel worden gesteld om tot de vereniging met God te komen.


Sub-Menu:


Back to content | Back to main menu